با ما همراه باشید

موسیقی

استاد بی‌همتا، محمدرضا شجریان

استادِ بی همتا، عالیجناب محمدرضاشجریان عزیز

شما با هنرِ خود روزگار ما را در این همه فراز و فرود شگرف، خوش کرده‌ و به آن معنا و لذت بخشیده‌ اید.

آرزو دارم سالهای سال با ما بمانید و برای دل خود و قلبهای تپنده ما بخوانید. ما دلشدگانِ آوازِ توییم، صدایی که از حنجره تو کوچید؛ ساکنِ ابدی دلهای ما و در تاریخ جاودانه شد. طلوعِ مهر، که شما مطلعِ آنید، بر ما مبارک.

تصویری دیدم از استاد شجریان، داشت به شاگردانش می‌گفت صداتون رو حبس نکنید، رها کنید، پرواز بدید! کاری که خودش می‌کنه. از چارچوب و سقف آواز گذر می‌کنه، صدای آسمانیش رو مثل بال پرندگان بلندپرواز در اوج، پرواز میده، جایی که حافظ گذر داشته… .

 

او بالای نیم‌قرن صدای هنر ایران شد و ما را بر بال آوازهایش کجا‌ها که نبرد. در هر گوشه و مقام و حالتی آوازهایش هم‌رنگ فضا و حال زمانه شد، هم‌صدای غربت دشت‌ها. در سوگ عاشقان بی‌مزار، باران را صدا زد و سرود‌های میهنی‌اش وطن را به امید زنده کرد.

 

در سرای تنهایی خود، غمگنانه‌ترین مویه‌ها را فریاد زد و عاشقانه‌ترین‌های مولانا را با شیدایی خواند. عارفی چون او پیداست که غبار آینه برنمی‌تابد. کشتی باده طلب می‌کند تا غریق دریای اشک نشود. گزندی به آن جان شیرین نرسد که در زیباترین جای قلب‌های ما جا دارد.

بخوان که از صدای تو سپیده سر برآورد

وطن ز نو جوان شود، دمی دگر برآورد

صدای توست جاده‌ای که می‌رود، که می‌رود

به باغ اشتیاق ما و زان سحر برآورد

0/5 ( 0 نظر )
ادامه مطلب
تبلیغات
برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *